donderdag 30 oktober 2008

Generatie Einstein?

Hopelijk kijken we in 2018 er nog eens raar van op dat tien jaar daarvoor werkgevers en bonden in het VO zich in loopgraven hadden verschanst over onduidelijke werkdruk-afspraken. Nog geen jaar geleden was het land in rep en roer omdat Rinnooy Kan en consorten in een klap duidelijk maakten hoe erg het lerarentekort nog gaat worden. Het lijkt al weer helemaal vergeten. Zelfs als de kredietcrisis er de scherpe kantjes van af haalt, blijft er nog een gat over. Of het professioneel statuut, ook al zo'n dossier waar je niets meer over hoort.
Enfin. Volgens mij moeten we een oplossing van een heel andere orde zoeken. Er is de beroemde uitspraak die aan Einstein wordt toegeschreven: “Problems are not solved on the same level of consciousness that created them.” Leraren (en hun bazen) moeten het dus niet over uurtjes meer of minder hebben, maar over een totaal andere manier van omgaan met elkaar. Beoordelingsbeleid bijvoorbeeld, daar zijn de meeste scholen nog totaal niet aan toe. Willen we in 2018 nog kunnen lachen om de huidige treurnis, dan kunnen we wellicht met deze suggestie in één keer aan dit probleem voorbijgaan. Een ‘quantum-leap’ voor het onderwijs?

maandag 13 oktober 2008

Toezicht en kwaliteit

Crisis in de gezondheidszorg: een ziekenhuis is waarschijnlijk failliet. De kwaliteit van de zorg blijkt al jaren onder de maat. Veel betrokkenen wisten het, niemand bleek in staat wat te doen. Het meest schokkende: de Raad van Toezicht voelt zich niet aangesproken. De voorzitter vindt de kwaliteit van de medische zorg een verantwoordelijkheid van de medische staf, de inspectie en de raad van bestuur. Maar niet van de Raad van Toezicht.
Het lijkt me dat het ieders verantwoordelijkheid is. De vraag is alleen: wie heeft hierin wélke verantwoordelijkheid? Ik concludeer hieruit dat deze RvT er blijkbaar nog nooit in geslaagd is te formuleren wat haar verantwoordelijkheid eigenlijk zou moeten zijn.
Ook in het onderwijs weten (traditionele) besturen steeds minder wat er eigenlijk in de klas gebeurt. Ze voelen zich niet competent daar een uitspraak over te doen. Die zorg overdragen aan de directeur, en hem (of haar) dan maar college van bestuur maken, lijkt een oplossing. De RvT trekt zich vervolgens terug, en beperkt zich voortaan tot het zetten van stempels op begroting en jaarverslag.
Wanneer krijgen we een eerste schandaal in het onderwijs, waarin een school ten onder gaat, omdat een raad van toezicht zich niet met de kwaliteit van het onderwijs bezig wil houden? Of zijn de RvT's in het onderwijs anders?