dinsdag 26 augustus 2008

Topinkomens

In een verbazend snelle reactie op de commotie die ontstaan was, zijn topbestuurders in de zorg en hun toezichthouders eruit: 220.000 euro is een mooi maximum qua salaris. En daar waar een gebrek aan marktwerking zorgt voor minder woelige omstandigheden, zoals in de jeugdzorg, is 186.000 euro ruim voldoende compensatie voor het gebrek aan nachtrust en de zware taak. Niet gehinderd door valse bescheidenheid achten zij hun werk dus vergelijkbaar met dat van JP, die heel misschien ietsiepietsie meer verantwoordelijkheid draagt, maar daarvoor dan weer immaterieel gecompenseerd wordt met de onsterfelijkheid waar minister-presidenten, in tegenstelling tot zorgbestuurders, nou eenmaal op kunnen rekenen.
Hebben de bestuurders dit maximum vastgesteld in overleg met de demonstrerende thuishulpen? Waarschijnlijk niet, onder het mom: "Zij snappen toch niet waar wij als bestuurder mee te maken hebben." Ik ben bang dat dat onbegrip dan wederzijds is. En wiens verantwoordelijkheid is het nu om dát op te lossen? En in het onderwijs?