maandag 25 februari 2008

Na Dijsselbloem

Nu het rapport-Dijsselbloem op tafel ligt, duikelen alle belanghebbenden over elkaar heen in hun haast te beweren hoezeer dit rapport hun gelijk onderstreept. Over de AOb schreef ik al, de VO-Raad deed een duit in het zakje, en nu afgelopen zaterdag kon ook Ad Verbrugge zich niet onbetuigd laten. Zijn mening verwoordde hij in een uitgebreid stuk in de opiniebijlage van NRC Handelsblad.
Het stuk zelf bevat weinig nieuws, wat ook bijna niet kon omdat Dijsselbloem goed naar Ad en zijn clubgenoten geluisterd had. Verbazingwekkend was eerder dat Verbrugge daar zelfs probeert overheen te schreeuwen: Dijsselbloem en de zijnen hadden nóg niet goed genoeg geluisterd. Het is een Peter en de wolf-effect met een 'twist': de wolf is weliswaar verslagen, maar nu roep je dat er nog drie aankomen. Maar helaas, je kunt maar een paar keer moord en brand schreeuwen voordat mensen ophouden acht op je te slaan.
Het echt interessante stuk stond een paar pagina's verder: een interview met Grahame Lock. Die komt, in humoristische maar intelligente formuleringen en bedrieglijk simpele redeneringen tot de conclusie dat het onzin is om de kwaliteit van het onderwijs te willen vaststellen. Een verademing. Maar waar had ik dat nou eerder gelezen?

dinsdag 19 februari 2008

Positie

Walter Dresscher (Aob) vindt dat het rapport-Dijsselbloem nieuwe argumenten biedt voor de verdere versterking van de positie van de leraar. Volgens hem krijgt dat het beste vorm door middel van een professioneel statuut, waarin de autonomie van leraren vastgelegd wordt en zij niet meer overgeleverd zullen zijn aan de grillen van directie, bestuur of overheid: "Leraren zijn zelf eigenaar van het onderwijsproces."
Hoe kunnen we nu ervoor zorgen dat leraren zich evengoed vrij als verantwoordelijk voelen voor goed onderwijs? Want veel leraren willen wel die vrijheid, maar realiseren zich niet altijd dat ze dan ook aangesproken worden op de resultaten van datgene wat ze in vrijheid realiseren.
Net zo goed als dat de afgelopen tien jaar gebeurd is met directeuren en besturen. Aan die laatsten de uitdaging om het begrip verantwoordelijkheid gezamenlijk invulling te geven en de wij-zij kloof met leraren te overbruggen.

zondag 17 februari 2008

Citaat van de dag

“Don't worry about people stealing an idea. If it's original, you will have to ram it down their throats.”
- Howard Aiken

(meer op Quotes of the Day)

dinsdag 5 februari 2008

Gemiste kans

En zo zijn scholen en het aantal uren dat ze er jaarlijks in slagen de leerlingen binnen te houden de ene week nog dagelijks voorpaginanieuws, en de week daarop, als het Kamerdebat geweest is en er werkelijk nieuws is, dat enige duiding en analyse zou kunnen gebruiken, zwijgen kranten en televisie in alle talen.
Toegegeven, er waren belangrijker zaken om de kostbare vierkante meters krantenpapier aan te wijden. Maar het blijft enigszins ontluisterend. Waar ik me wekenlang stoorde aan het gebrek aan inhoud in het debat, omdat er alleen over cijfers werd gepraat, daar is nu zelfs de uitkomst van dat cijferdebat in de marge verdwenen. De VO-Raad doet haar best niet al te opgelucht te lijken dat er ondanks haar voor veel leden te vroeg gesloten akkoord, toch nog 150 uur van de norm afgeknabbeld is.
Wat in de publieke opinie blijft hangen is het beeld van verandervijandige rectoren die een coalitie sloten met leerlingen die wel zin hadden in een verzetje. Het deel van het onderwijs dat goed, vernieuwend onderwijs verzorgt én aan de urennorm voldoet, is helemaal uit beeld verdwenen. Het onderwijs heeft weer een paar jaar achterstand opgelopen om de samenleving duidelijk te maken dat het nooit meer zoals vroeger wordt.